Lidmaatschap ABHB? Ik niet!

“Ben jij lid van de ABHB?”. Als hondentrimmer krijg ik deze vraag soms van andere trimmers. Niet van klanten want die komen op mijn vakkennis af, niet op een lidmaatschap bij een vakvereniging. Gelukkig maar.

Mijn antwoord op die vraag is kort en krachtig: “Nee.”

Geen twijfel, geen spijt, geen stiekeme lidmaatschapskaart in een lade. Ik ben gewoon geen lid van de ABHB. Niet omdat ik de contributie vergeten ben maar omdat ik er niet achter sta.

Lidmaatschap ABHB = extra kosten = klant betaalt de rekening

Een lidmaatschap bij de ABHB kost geld. Logisch. Maar dat geld moet ergens vandaan komen. Dat haal ik niet uit de geldboom en ook niet uit de vacht van een keeshond. Dat moet ik doorberekenen aan de klant. Daar voel ik me niet goed bij.

Waarom zou ik mijn tarieven verhogen om lid te zijn van een vereniging waar mijn klant niks van merkt? De hond wordt er niet beter door getrimd. Mijn schaar wordt er niet scherper van. De ervaring blijft precies hetzelfde, alleen een beetje duurder.

Ik wil eerlijke prijzen bieden. Dit betekent mijn onkosten zo laag mogelijk houden.

Ik weet heus wel wat ik doe. Lid of niet.

Eén van de belangrijkste redenen waarom sommige trimmers lid worden, is voor dat ‘professionele imago’. Het ziet ook leuk uit hoor, dat ABHB logo. Vroeger was ik lid van de ABHB en ik was er supertrots op! Nu de spelregels voor hondetrimsalons zijn veranderd kan iedereen dit starten. Je hoeft geen logo op je website te plakken om serieus genomen te worden.

Ik heb mijn diploma’s. Ik blijf leren. Ik investeer in bijscholing, in nieuwe technieken, in het beste materiaal. En weet je wat écht telt? Tevreden klanten. Honden die vrolijk naar binnen komen en keurig (en zonder trauma) weer naar buiten stappen. Vooral die aanbevelingen via-via vind ik super!

Dat is mijn visitekaartje. Geen lidnummer.

Mijn zaakjes? Die heb ik keurig op orde.

De ABHB promoot zichzelf als helpende hand bij workshops, verzekeringen en algemene voorwaarden. Maar laten we eerlijk zijn: anno 2025 is dat helemaal geen reden meer om lid te worden.

Er zijn fantastische boekhoudtools, cursussen en het gezond verstand). Ik heb mijn hygiëne op orde, ik werk volgens de richtlijnen en bijscholing regel ik liever zelf. Dan weet ik zeker dat het goed zit.  

Doordat ik alles zélf regel weet ik precies wat er speelt. Geen verrassingen. Geen afhankelijkheid. Gewoon controle.

Diploma’s? Tja… daar zeg je wat.

Hier komt het meest kromme stukje. Ik heb dit van collega’s in een Facebookgroep gelezen.

Er zijn mensen die lid zijn van de ABHB… zonder dat hun diploma ooit is geverifieerd. Ik stuurde onlangs een mail met de vraag of je ook lid kan worden zonder dat je een dipoma hebt. De ABHB antwoorde dat ze die mogelijkheid inderdaad bekijken. Hoe of wat, dat is nog niet duidelijk.

Persoonlijk vind ik dit jammer. Vroeger was de ABHB dé vereniging voor trimmers met een rijksdiploma. Tegenwoordig kan bijna iedereen lid worden. Dit zgt dus minder over de kwaliteiten van een trimmer.

Een lidmaatschap maakt mij geen betere trimmer.

Lid zijn van een vereniging verandert niets aan hoe je een Golden Retriever trimt. Of hoe je een nerveuze Teckel geruststelt. Of hoe je met een klant communiceert die “er alleen maar een klein stukje af” wil, maar eigenlijk kaalscheren bedoelt.  

Al die vaardigheden leer je in de praktijk. Door ervaring. Door liefde voor het vak. Door passie en inzet. Niet door een jaarlijkse contributie over te maken.

Ik geloof in persoonlijke groei. Niet in logo’s.

Ik bouw liever aan mijn netwerk dan aan een ledenlijst

Ik kies ervoor om contact te houden met collega’s die ik bewonder. Ik volg trimmers die ik inspirerend vind. Ik leer van YouTube, van seminars, van échte gesprekken met vakgenoten. En soms gewoon van mijn eigen fouten. (Yep. Been there, plukvacht verpest.)

En weet je wat? Dat werkt. Zóveel beter dan een gesloten Facebookgroep vol passieve leden of eindeloze discussies over wie wat verkeerd gezegd heeft. Geen energieverlies. Alleen maar waardevolle connecties.

Niet anti, gewoon niet mijn ding

Laat ik duidelijk zijn: ik ben niet anti-vereniging. Ik begrijp dat sommige collega’s baat hebben bij het lidmaatschap van de ABHB. Misschien geeft het ze houvast. Of zekerheid. Of toegang tot handige documenten.

Maar dat is het punt: het hoeft niet. Je kunt een uitstekende, professionele, succesvolle hondentrimmer zijn zonder lidmaatschap. En ik ben daar het levende bewijs van.

Mijn klanten kiezen voor mij. Niet voor een club.

De meeste baasjes weten niet eens wat de ABHB is. Echt waar. Ze komen naar mij omdat ze gehoord hebben dat ik goed werk lever. Omdat hun buurvrouw tevreden is. Omdat hun hond na de trimbeurt niet dagenlang onder het bed kruipt.

Ze kiezen voor wie ik ben, hoe ik werk en hoe ik met hun hond omga. Niet omdat ik ergens een stempel op mijn website heb staan. En dat is misschien wel het mooiste compliment van allemaal.

Ik blijf lekker zelfstandig. Zonder lidmaatschap.

Dus nee, ik ben geen lid van de ABHB. Het is een bewuste keuze. Omdat ik geloof dat échte kwaliteit geen lidmaatschap nodig heeft. Maar: iedere zijn mening en ieder zijn keuze, toch?

En als jij als klant dit leest: wees gerust. Jouw hond is in goede handen. Lidmaatschap of niet.

Bijgewerkt: 2 juli 2025